To see the DAKAR RALLY...
Διαφήμιση
...and much more
MOTO TOULIS
Διαφήμιση
27 ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗ : ΧΡΩΜΑΤΑ & ΕΙΚΟΝΕΣ
Διαφήμιση
Διαφήμιση
ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΠΟΛΩΝΙΑ PDF Εκτύπωση E-mail
Συντάκτης Bikers Time Author   
Πέμπτη, 17 Μάρτιος 2011 20:33

" Κρατώ τις εντυπώσεις από τα μέρη που επισκέφτηκα όπως άλλοι τις ερωτικές τους αναμνήσεις από τις γυναίκες που γνώρισαν."

Gustave Flaubert

Oύτε δέκα μέρες δεν είχαν περάσει από την επιστροφή μας από το Ιράν των 12.000 χιλιόμετρων ,όταν άρχισα να ψάχνω για τον προορισμό της επόμενης χρονιάς (!) .

Αυτή η δρομομανία – ( Ψυχιατρ. Dromomania : ανεξέλεγκτη παρόρμηση ή επιθυμία για ταξίδια) - που με ταλαιπωρεί τα τελευταία δεκαέξι χρόνια δεν λέει να καταλαγιάσει……

Έχοντας μπροστά μου τον απλωμένο χάρτη της Ευρώπης η ματιά μου έπεσε στην Κρακοβία .Μια πόλη για την οποία είχα διαβάσει πως πρόκειται για μια από τις ωραιότερες της γηραιάς ηπείρου . Έτσι αποφάσισα το επόμενο ταξίδι μας να είναι ο γύρος της Πολωνίας ,έχοντας και το πλεονέκτημα ότι θα διασχίζαμε και άλλες ενδιαφέρουσες χώρες Αφού προμηθεύτηκα ότι βιβλίο υπήρχε για την χώρα μαζί με τους “Ελληνοπολωνικούς διαλόγους” προκειμένου να μάθω κάποιες βασικές λέξεις και προτάσεις αλλά και με την βοήθεια του Ιντερνέτ, άρχισα να σχεδιάζω την βασική διαδρομή. Βουλγαρία, Σερβία ,Ουγγαρία Σλοβακία, ένας μεγάλος γύρος της Πολωνίας και επιστροφή από Σλοβακία ,Ουγγαρία, Ρουμανία και Βουλγαρία. Την FIROM την απέφυγα για ευνόητους λόγους. Χιλιόμετρα περίπου 6.500. Λίγες μέρες πριν το ταξίδι η μηχανή ελέγχθηκε λεπτομερώς στο συνεργείο των Αφων Γκινοσάτη στον Υμηττό και πραγματικά δεν αντιμετώπισα κανενός είδους πρόβλημα στις 25 ημέρες που διήρκεσε. Διαβατήρια, πράσινη κάρτα, διεθνές δίπλωμα οδήγησης (το βγάζει η ΕΛΠΑ με λατινικούς χαρακτήρες και 105 €) και μου ζητήθηκε από την Αστυνομία αφού το Ελληνικό είναι μόνο στα Ελληνικά (!) και τέλος Οδική βοήθεια για την κακιά την ώρα. Αφάνταστα χρήσιμο υπήρξε και το αδιάβροχο GPS της TIBO.

Ξημερώματα Παρασκευής 23 Μαΐου 2008 σε όλα έτοιμοι από την προηγούμενη, φορέσαμε τα Bering που χρησιμοποιούμε τα τελευταία χρόνια ,βάλαμε στα κεφάλια μας τα αγαπημένα μας ανοιγόμενα κράνη της Camperg τα Justissimo αυτά με την εσωτερική σκούρα ζελατίνα που ανεβοκατεβαίνει κατά βούληση , βισματώσαμε πάνω στην ενδοσυνεννόηση της Albreht –την καλύτερη που είχα μέχρι τώρα-το GPS kai ξεκινήσαμε………

Κατά τις 5 το απόγευμα φτάσαμε στην Σόφια και στο ξενοδοχείο Gorna banya στις παρυφές της πόλης -30 € με το πάρκινκ- υπό βροχή και κρύο . Όμορφη πόλη, καθαρή με εντυπωσιακά κτίρια σοσιαλιστικού ρυθμού και που προτείνεται ανεπιφύλακτα για μια τετραήμερη εκδρομή αφού κατά την διαδρομή θα έχετε επισκεφθεί και το εκπληκτικής ομορφιάς μοναστήρι της Rila. Μια σύντομη βόλτα αφού την έχουμε επισκεφθεί άλλες τρεις φορές ,φαγητό με καλό Σαρντονέ απέναντι από την εκκλησία του Αγ.Νικολάου και καρφί για ύπνο. Την άλλη μέρα και μετά από μόλις 60 χιλιόμ. περνάμε στην Σερβία και συνεχίζουμε βόρεια .Μέχρι την Nis ο δρόμος ήταν στενός αλλά χωρίς ιδιαίτερη κίνηση και η διαδρομή ήταν ευχάριστη.. Μετά γίνεται εθνική μέχρι το Novi Sad και στενεύει και χαλάει μέχρι τα σύνορα της Ουγγαρίας. Πληρώνουμε πανάκριβα διόδια για αυτόν τον στενό δρόμο αφού όπως φαίνεται οι Σέρβοι τα εισπράττουν προκαταβολικά για να χρηματοδοτήσουν την συνέχεια της Εθνικής τους. Η δε καταρρακτώδης βροχή που μας έπιασε και η κίνηση που είχε αυξηθεί κατακόρυφα μας κούρασαν και μας άγχωσαν. Ευτυχώς τα Z6 της Metzeler που είχα τοποθετήσει για το ταξίδι στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων έχοντας όντως απίστευτη πρόσφυση και στο βρεγμένο δρόμο. Είσοδος και διανυκτέρευση στο Szeged της Ουγγαρίας δεύτερης σε μέγεθος πόλη της χώρας. Με δυσκολία βρίσκουμε μια πανσιόν έξω από την πόλη όχι ότι καλύτερο , αφού λόγω μιας μουσικής βραδιάς τα πάντα ήταν γεμάτα. Κάνουμε μια βραδινή βόλτα στο κέντρο που γινόταν το αδιαχώρητο αφού όλοι κυκλοφορούσαν με ένα τεράστιο ποτήρι μπύρας στο ένα χέρι και ένα τεράστιο λουκάνικο στο άλλο ,όπου παρακολουθούμε και το κλείσιμο της εκδήλωσης εν μέσω πυροτεχνημάτων. Την επόμενη το πρωί κάναμε πάλι μια βόλτα στην πόλη που είχε υπέροχα κτίρια για φωτογραφίες αφού ήταν ευκαιρία να δοκιμάσω τη νέα μου φωτογραφική μηχανή .Μια Olympus SP 570 UZ με εκπληκτικό ζουμ 26-520 !! που είχα αποκτήσει από το PhotoAgora στην Στουρνάρη και μου σύστησε ανεπιφύλακτα ο εξαιρετικός (και μηχανόβιος) ιδιοκτήτης του Σταύρος. Τόσο η φύση όσο και τα χωριά της Ουγγαρίας ήταν εξίσου όμορφα αποτελώντας τον παράδεισο του φωτογράφου αν και οι κάτοικοί της όπως και στις υπόλοιπες χώρες του ταξιδιού πλην των Ρουμάνων δεν θα έλεγα πως ήταν ιδιαίτερα φιλικοί πλην ελάχιστων εξαιρέσεων .(Αν θέλετε να γνωρίσετε φιλικούς ανθρώπους που θα σας κεράσουν από το υστέρημά τους και θα σας βοηθήσουν και εξυπηρετήσουν ανά πάσα στιγμή, η Τουρκία είναι μονόδρομος )

Πρέπει να έχετε υπ όψιν σας ότι τα ταξίδια κατά την άποψή μου ,δεν πρέπει γίνονται μόνον για την ευχαρίστηση της οδήγησης ,ούτε για να φωτογραφίζουμε αξιοθέατα. Πιστεύω ότι συν τοις άλλοις πρέπει να γνωρίζουμε και τους ανθρώπους που επισκεπτόμαστε. Τότε μετά εκπλήξεως θα διαπιστώσετε πόσο λάθος είχατε κάνει για πολλούς λαούς και πόσο είχατε υπερεκτιμήσει κάποιους άλλους πολιτισμένους…… Και δυστυχώς αυτό δεν γίνεται όταν ταξιδεύουμε δέκα μηχανές μαζί. Γίνεται μόνον όταν ταξιδεύεις με τον σύντροφό σου ή το πολύ με άλλο ένα ζευγάρι. Κανείς δεν θα βάλει στο σπίτι του δέκα μηχανόβιους και μάλιστα μόνο άνδρες για να τους προσφέρει ένα φλιτζάνι τσάι. Τα παραπάνω όμως ισχύουν για τους λαούς της Μέσης Ανατολής όπως επανειλημμένως έχω διαπιστώσει γιατί σε αυτό το ταξίδι σχεδόν κανείς δεν μας πλησίασε ούτε καν να μας ρώτησε από πού είμαστε ή πως βλέπουμε την χώρα του πολύ περισσότερο δε να μας προσφέρει ένα ποτήρι νερό. Είμαι σίγουρος ότι αν μας εύρισκαν ξαπλωμένους στην άκρη του δρόμου ,ούτε τα κεφάλια τους θα γυρνούσαν….. - Kαθ οδό προς την Σλοβακία κάναμε μια παράκαμψη προκειμένου να επισκεφθούμε ένα από τα ανάκτορα της Μαρίας Θηρεσίας στην πόλη Gadolo 25 χιλ από την Βουδαπέστη στην οποία δεν πήγαμε αφού σκοπεύουμε να την συνδυάσουμε σε άλλο ταξίδι με την Πράγα και την Βιέννη. Ενώ εξωτερικά ήταν αρκετά εντυπωσιακό το εσωτερικό του δεν άξιζε και μάλλον δεν άξιζε και την επίσκεψη μας. Συνεχίζουμε και διανυκτερεύουμε στην πόλη Sαlgotarjan μια άχαρη πόλη των συνόρων που φάγαμε όμως εξαιρετικά στο μοναδικό (!) εστιατόριο της πόλης και την επομένη μπαίνουμε στη Σλοβακία Πρώτη στάση στην πόλη Filakovo για να δούμε το κάστρο της και να κάνουμε συνάλλαγμα. Η γυναίκα μου γράφει στο ημερολόγιο της : αγέλαστοι και αντιπαθητικοί. Η Σλοβακία ήταν σαφώς φτωχότερη από την Ουγγαρία αφού και οι δρόμοι αλλά και τα χωριά της ήταν σε κακή κατάσταση. Παρά ταύτα σαν χώρα ήταν όμορφη αφού και ωραία βουνά αλλά και πυκνά δάση διέθετε. Το Καλύτερο της όμως αξιοθέατο ήταν οι πανέμορφες γυναίκες της. Σχεδόν όλες ήταν κούκλες. Μέχρι και η γυναίκα μου εντυπωσιάστηκε. Κάνουμε μια στάση στο Zvolen για καφέ (η γκαρσόνα ήταν μανεκέν) αλλά και να δούμε το κάστρο της που δυστυχώς όμως λόγω Δευτέρας ήταν κλειστό όπως κλειστά αυτή την μέρα είναι τα αξιοθέατα σε όλες τις χώρες που επισκεφθήκαμε.

 

 

 

Motorcycle trip to Poland

 

Αποψη της πανέμορφης κεντρικής πλατείας της Κρακοβίας στο ιστορικό της κέντρο και απέναντι η εκκλησία της Παρθένου Μαρίας.

Μετά από 240 χιλ. Φθάνουμε στην Κρακοβία όπου αρχίζει ο συνηθισμένος Γολγοθάς εύρεσης ξενοδοχείου. Όσα βρήκαμε ή ήταν γεμάτα ή ήταν πανάκριβα και ήθελαν από 150 € και πάνω (Εμάς το πλαφόν μας για όλα τα έξοδα της ημέρας είναι είναι 100 ως 120 €.). Πάνω που αρχίσαμε να απογοητευόμαστε βρίσκω μια πολυτελέστατη πανσιόν με πάρκινκ σε απόσταση 20 λεπτών με τα πόδια απ το ιστορικό κέντρο με 65 €. Τι να γράψω για μια πόλη που ανήκει κατά την Ουνέσκο στην πολιτιστική κληρονομιά της ανθρωπότητας και έχει χαρακτηριστεί ως ένα από τα δώδεκα σημαντικότερα ιστορικά κέντρα σε ολόκληρο τον κόσμο ? Ούτε εγώ περίμενα όταν έφτιαχνα το πλάνο του ταξιδιού ότι θα ήταν τόσο όμορφη. Τρίτη σε μέγεθος πόλη της Πολωνίας και μια από της παλαιότερες της Ευρώπης αφού η ίδρυσή της χρονολογείται από τον 7ο αιώνα και υπήρξε πρωτεύουσα της από το 1040 ως το 1600 καθώς και έδρα ενός των παλαιοτέρων πανεπιστημίων της Ευρώπης Σύμφωνα με τον μύθο την πόλη ίδρυσε ο πρίγκιπας Κρακ αφού πρώτα σκότωσε τον δράκο που λυμαινόταν την περιοχή. Γι αυτό και ο δράκος είναι το σύμβολο της πόλης. Σαν από θαύμα η Κρακοβία είναι η μόνη πόλη της χώρας της οποίας τα καταπληκτικά αρχιτεκτονικά αριστουργήματα δεν καταστράφηκαν κατά τον β Παγκόσμιο πόλεμο. Στην κεντρική πλατεία της παλιάς πόλης με το Δημαρχείο, τον πύργο του ρολογιού και τους φανταχτερούς γοτθικούς ναούς, ένας διαπεραστικός ήχος τρομπέτας ακούγεται κάθε μια ώρα από τον πύργο της εκκλησίας της Παρθένου Μαρίας που διακόπτεται απότομα. Κατά την παράδοση ένας τρομπετίστας είχε προσπαθήσει να προειδοποιήσει για μια επίθεση Τατάρων όμως σταμάτησε ξαφνικά όταν ένα βέλος διαπέρασε το λαιμό του. Στα Νότια της παλιάς πόλης βρίσκεται ο λόφος Wavel στην κορυφή του οποίου δεσπόζουν ένα μεγαλοπρεπές κάστρο και ένας καθεδρικός ναός του 14ου αιώνα εντός του οποίου λάμβανε χώρα τόσο η στέψη όσο και η ταφή των Πολωνών βασιλέων όπως αποδεικνύεται από την ύπαρξη των πολυτελέστατων τάφων τους. Ακόμη η συνοικία Kazimierz όπου ζούσαν πριν τον πόλεμο 65.000 Εβραίοι γαλήνια πια, έχει να διηγηθεί την τραγική της ιστορία αφού σήμερα μόνον 100 άτομα απέμειναν στην πόλη ενώ οι υπόλοιποι έσβησαν στα γειτονικά ναζιστικά στρατόπεδα του Άουσβιτς και του Μπιρκενάου. Γενικά η πόλη βρίθει από αξιοθέατα που για να σας τα απαριθμήσω θα χρειαζόντουσαν πολλές σελίδες και οι τρείς διανυκτερεύσεις μας σε αυτήν αποδείχτηκαν πολύ λίγες.

 

Motorcycle trip to Poland

 

Η τεράστια σε βάθος 140 μ .αίθουσα των αλατωρυχείων της Wieliczka που διαμορφώθηκε σε ναό. Σκάλες ,πολυέλεοι, αγάλματα αγίων κλπ όλα από αλάτι !!!

Σε 25 χιλιόμετρα ΝΑ της Κρακοβία βρίσκονται τα αλατωρυχεία της Wieliczka που και αυτά ανήκουν στους πολιτιστικούς θησαυρούς της ανθρωπότητας . Είναι τόσο εντυπωσιακά, που αξίζουν από μόνο τους ένα ταξίδι στην Πολωνία. Από αυτά δε και την πώληση του «λευκού χρυσού» του αλατιού δηλαδή ,προερχόταν το μεγαλύτερο τμήμα των εσόδων των Πολωνών ηγεμόνων ενώ είναι και από τα αρχαιότερα της Ευρώπης. Αφού βγάλεις τα τσουχτερά όντως εισιτήρια, κατεβαίνεις σε βάθος 140 μέτρων από ξύλινες σκάλες στα έγκατα της γης και κινείσαι σε στοές που άνοιξαν αλατωρύχοι πριν 900 (!!!) χρόνια αφήνοντας μετά την εξόρυξη πελώριες κενές αίθουσες που στον ελεύθερο χρόνο τους και μέσα στην δυστυχία τους είχαν διακοσμήσει με γλυπτά αγάλματα αγίων και βασιλέων από αλάτι (!) για να τιμήσουν τους νεκρούς από ατυχήματα συναδέλφους τους. Οι διάδρομοι που δεν είναι όλοι επισκέψιμοι φτάνουν τα 300 χιλ σε μήκος και εκτείνονται σε εννέα επίπεδα μέσα στα σπλάχνα του βουνού. Αλλά η μεγάλη έκπληξη προήλθε από μια πολύ μεγάλων διαστάσεων αίθουσα 101 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της γης όπου αφού αφαίρεσαν χιλιάδες τόνους αλατιού την διαμόρφωσαν τον 13ο αιώνα σε ναό (!!!) αφιερωμένο στην Santa Kinga Οι εργάτες σκάλισαν κατευθείαν πάνω στο αλατούχο πέτρωμα τα πάντα ,από το τέμπλο και την αγία Τράπεζα μέχρι τα αγάλματα των αγίων και από τα πλακάκια του πατώματος μέχρι τους πολυέλαιους. Το θέαμα ήταν συγκλονιστικό. Ακόμη δύο υπόγειες λίμνες, καφετέριες πολυτελή εστιατόρια ένα μουσείο που εκτίθενται τα εργαλεία και ο εξοπλισμός που χρησιμοποιούσαν οι αλατωρύχοι στο παρελθόν αλλά και ένα ξενοδοχείο-θεραπευτήριο για ασθματικούς υπήρχαν σε αυτόν τον απέραντο υπόγειο και λίγο τρομαχτικό κόσμο που αφήνοντάς τον θα πείτε χαλάλι το ακριβό εισιτήριο…..

Επόμενη στάση στο Rzesow μια πόλη 150.000 kaτ. με όμορφη πλατεία στο ιστορικό της κέντρο και πολύ νεολαία που παρακολουθούσε εκείνο το απόγευμα ενθουσιασμένο μια συναυλία ποπ. Παρά ταύτα το όλο σκηνικό φάνταζε παράταιρο αφού ήταν αδύνατο να ταιριάξουν κατά την γνώμη μου μεσαιωνικά σπίτια και υπερμοντέρνα μουσικά σκηνικά.

 

Motorcycle trip to Poland

Η πλατεία του Zamosc με το Δημαρχείο

Την άλλη μέρα έκανε κρύο ,στους 13C η θερμοκρασία και εμείς ταξιδεύουμε για το Zamosc .Η πόλη θεωρείται μια από τις πρώτες ιδεώδεις πόλεις της Ευρώπης αφού όταν σχεδιάστηκε τον 16ο αιώνα εξ αρχής, ελήφθησαν υπόψη όλες οι διαστάσεις της αστικής ζωής . Στην κεντρική πλατεία υπάρχουν κατοικίες που ξεχωρίζουν για τον διάκοσμό τους αλλά και ένα εκπληκτικό Δημαρχείο που πλαισιώνεται εξωτερικά από ένα μνημειώδες κλιμακοστάσιο .Και αυτή η πόλη ανήκει στους πολιτιστικούς θησαυρούς της ανθρωπότητας.

Το μεγάλο πρόβλημα της Πολωνίας είναι το κορεσμένο οδικό της δίκτυο που εκτός από την ίδια εξυπηρετεί και τις Βαλτικές Δημοκρατίες. Τα αυτοκίνητα, νταλίκες στο μεγαλύτερο μέρος τους, ακολουθούν κολλητά το ένα το άλλο μεταξύ των μεγάλων πόλεων θυμίζοντας τρένο .Ευτυχώς με την μηχανή περνούσαμε οριακά ,αφού υπήρχε μόνο μια λουρίδα ανά κατεύθυνση. Πάντως όταν αναγκαζόμαστε να χωθούμε ανάμεσά τους λόγω αντιθέτως ερχομένων ,κατά κανόνα πήγαιναν όσο πιο άκρη μπορούσαν. Αυτή ήταν ίσως και η μοναδική τους ευγενική παραχώρηση αφού κατά τα άλλα εκείνη την χειρονομία με το τεντωμένο μεσαίο δάχτυλο την έχουν σε πρώτη ζήτηση……

Έτσι προκειμένου να αποφύγουμε την απίστευτη κίνηση ,αποφασίσαμε να κινούμαστε στο επαρχιακό δίκτυο που ήταν άδειο -αφού η βενζίνη κόστιζε ακριβότερα από την Ελλάδα- και μας αντάμειβε με όμορφα χωριά και πυκνά δάση. Έτσι φτάσαμε στην Βαρσοβία.

Εντυπωσιακή πρωτεύουσα γεμάτη υπέροχα και μεγαλειώδη κτίρια στο κέντρο της .Και να σκεφθεί κανείς ότι κατά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο είχε ισοπεδωθεί κατά τα ¾

 

Motorcycle trip to Poland

 

Μισητός ουρανοξύστης και σήμα κατατεθέν της Βαρσοβίας αφόυ υπήρξε δώρο του

Στάλιν στο λαό της πόλης. Κακέκτυπο αντίγραφο του Εμπάιαρ Στέητ της Ν.Υόρκης.

Όμως η Βαρσοβία αναστήθηκε από τα χέρια των κατοίκων της ,οι οποίοι αφιέρωσαν πολλές ώρες από τον ελεύθερο χρόνο τους ώστε να αποκατασταθεί η πόλη τους. Λόγω του απίστευτου αποτελέσματος και της σκληρής εθελοντικής δουλειάς ειδικά στα πρώτα 15 χρόνια μετά τον πόλεμο ,η Ουνέσκο την συμπεριέλαβε και αυτή στην παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά .Όταν επισκεφθήκαμε το εντυπωσιακό βασιλικό ανάκτορο και είδαμε μια φωτογραφία της περιοχής μετά τον βομβαρδισμό της, μείναμε άφωνοι ,αφού αντί ανακτόρου υπήρχαν μόνον σωροί από μπάζα ενώ και σε μεγάλη ακτίνα γύρο , μόνο δύο τοίχοι σπιτιών έστεκαν όρθιοι. Και όμως βλέποντάς το μαζί με τους πανύψηλους ναούς και τα άλλα μνημειακά κτίρια που είναι κοντά του , δεν πιστεύεις ότι είναι κτισμένα πριν λίγα μόλις χρόνια. Και το σπουδαιότερο ,κατάφεραν όχι απλώς να τα αντιγράψουν αλλά να τα κάνουν να φαίνονται ότι έχουν ηλικία αιώνων !!!! Την Novy Swiat ,την κεντρική πεζοδρομημένη λεωφόρο που οδηγεί στο παλάτι πλαισιώνουν μέγαρα απίστευτης ομορφιάς εντυπωσιακοί ναοί ,πανεπιστήμια πάρκα ,αλλά και καφετέριες και ρεστωράν αφού εδώ χτυπάει η καρδιά της πόλης Όμως στις 11 το βράδυ τα πάντα κλείνουν και η περιοχή ερημώνει. Αυτό όμως συμβαίνει πλην εξαιρέσεων σε όλη την Ευρώπη αλλά ειδικά στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες λόγω της μεγάλης οικονομικής κρίσης που αντιμετωπίζουν τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα. (λάβετε υπ όψη ότι το ταξίδι πραγματοποιήθηκε πριν την τεράστια !!! δική μας κρίση) Μεταξύ άλλων στη Βαρσοβία που έχει πάρα πολλά αξιοθέατα επισκεφθήκαμε το Lazienki που είναι ένα απίθανο συγκρότημα πάρκων και παλατιών από τα ομορφότερα της χώρας Ένα μάλιστα από τα παλάτια βρίσκεται στο κέντρο μιας πανέμορφης λίμνης ενώ στα δέντρα γύρο κουρνιάζουν άπειρα παγώνια (!),

Εδώ βρίσκεται και το μνημείο του μουσικοσυνθέτη Σοπέν . Η Βαρσοβία χρειάζεται τουλάχιστον 3 μέρες και πολύς ποδαρόδρομος . Τα ταξί είναι σπάνια ,μπορείς ‘όμως να χρησιμοποιείς τα τραμ ή τα λεωφορεία που διαθέτουν εξαιρετικά πυκνό δίκτυο. Μην ξεγελαστείτε και δεν βγάλετε εισιτήριο επειδή κανείς ντόπιος δεν πλησιάζει στο μηχάνημα ακύρωσης. Ο ελεγκτής –και είναι πολλοί- με συνοδεία δύο πάνοπλων αστυνομικών που φυλάνε τις πόρτες μήπως κατέβετε θα ελέγξει μόνο εσάς που είσαστε τουρίστας για να πληρώσετε το τσουχτερό πρόστιμο .Εμείς το πληρώσαμε αφού είχαμε φθάσει Σάββατο βράδυ και την Κυριακή που συνέβη, τα κιόσκια που πουλούσαν εισιτήρια ήταν κλειστά. Παρά το γεγονός ότι έβλεπαν αφ ενός σοβαρούς ανθρώπους και όχι παρτάλια και αφ ετέρου τους εξηγήσαμε τους λόγους μη ύπαρξης εισιτηρίου υπήρξαν ανένδοτοι στην είσπραξη του προστίμου. Είμαι απόλυτα σίγουρος ότι στη χώρα μας ο αντίστοιχος ελεγκτής θα ήταν ποιο ελαστικός απέναντι σε δύο σοβαρούς τουρίστες. Πάντως σε αντίθεση με την Ελλάδα ,μπορείτε να ζητήσετε εισιτήρια και από τον οδηγό εκτός από τα περίπτερα πράγμα που εμείς δεν γνωρίζαμε . Να λάβετε πάντως υπ όψη σας ότι και εδώ τόσο το φαγητό όσο και τα ξενοδοχεία είναι ακριβά. Γι αυτό καλό θα είναι να έχετε κάνει ένα κατάλογο με τις τιμές και τις διευθύνσεις τους από την Ελλάδα όπου το GPS θα σας πηγαίνει κατευθείαν χωρίς να σπαταλάτε πολύτιμο χρόνο ψάχνοντας. Μετά από αρκετό ψάξιμο αφού πολλά ήταν γεμάτα και βοηθούντος του GPS, βρήκα με 65€ + 10 € το άτομο για πρωινό + 20€ το πάρκινκ για την μηχανή σύνολο 105 την ημέρα. Φυσικά ούτε πρωινό πήραμε και η μηχανή με τέσσερα (!) λουκέτα έμεινε στο δρόμο…….Όσο για το δωμάτιο που είχε μικρότερο μέγεθος και από το κελί του Κολοκοτρώνη ήταν τουλάχιστον καθαρό και με ωραία θέα.

Αφήνουμε στεναχωρημένοι την Βαρσοβία γιατί θα θέλαμε να μείνουμε περισσότερο αφού η πόλη κυριολεκτικά μας μάγεψε και συνεχίζουμε με στόχο την πόλη Gdansk στην Βαλτική. Διανυκτερεύουμε στο Οlsztyn μια συμπαθητική πόλη με ένα ενδιαφέρον κάστρο και ένα όμορφο Δημαρχείο όμως οι άνθρωποι με τους οποίους ερχόμαστε σε επαφή είτε στα ξενοδοχεία είτε στα ρεστωράν παρέμεναν απόμακροι και ψυχροί. Όταν επιστρέφοντας στην Ελλάδα ρώτησα κάποιους Πολωνούς μετανάστες προς τι αυτή η συμπεριφορά, μου το δικαιολόγησαν ότι οφείλεται στην οικονομική τους ανέχεια.

{Όμως και οι Τούρκοι αλλά και οι Σύριοι ή οι Ιρανοί είναι φτωχοί, αλλά είναι ΚΑΙ φιλόξενοι. Το κακό είναι πως δεν ξέρω πως μας βλέπουν εμάς τους Έλληνες οι τουρίστες και ίσως αν το μάθαινα να έπεφτα από τα σύννεφα }. Κάνοντας βόλτα στο ιστορικό της κέντρο κάποια στιγμή πεινάσαμε και ψάχνοντας για ρεστωράν, πέσαμε πάνω σε ένα Ελληνικό (!) μαγαζί με απίθανη Ελληνική κουζίνα και ελληνικό διάκοσμο .Παρ όλο που ήταν επιεικώς κιτς , εμάς μας συγκίνησε αφού μάλιστα φάγαμε εξαιρετικά. Τα φαγητά που σερβίρονται σε αυτές τις χώρες δεν παρουσιάζουν κανένα ενδιαφέρων και το μόνο που αξίζει είναι οι μπύρες τους. Φυσικά για μαγειρευτά ούτε λόγος. Οι τιμές που είναι όπως περίπου στην Ελλάδα δεν επιτρέπουν στους ντόπιους να τρώνε έξω ενώ κατά κανόνα πίνουν μπύρες ξεροσφύρι αρχίζοντας από πολύ πρωί ενώ στις γυναίκες συνήθως τις σερβίρουν με καλαμάκι (!). Φαίνεται δε καθαρά ότι στην Πολωνία υπάρχει έντονο πρόβλημα αλκοολισμού.

Την άλλη μέρα μετά από 170 χιλ. φθάνουμε στο Gdansk. Η πόλη μας υποδέχεται με αέρα ,υγρασία και πολύ κρύο. Χάρη στο GPS βρίσκω εύκολα την πανσιόν που είχα τσεκάρει από το Ιντερνέτ με 50 €, μόνο που ήταν μακριά από το κέντρο και χρησιμοποιούσαμε λεωφορείο. (πάντως η κόρη της ιδιοκτήτριας ήταν μπουμπούκι..… Όταν η γυναίκα μου διάβασε το άρθρο μου είπε ότι έτσι της λύθηκε η απορία γιατί ήμουν κάθε λίγο και λιγάκι στην κουζίνα τους.) Ψέματα ψέματα !!!! Το ιστορικό κέντρο της πόλης ήταν εξ ίσου εντυπωσιακό με των άλλων πόλεων της Πολωνίας, και η κεντρική της πλατεία ήταν πανέμορφη. Το Δημαρχείο ,το σιντριβάνι με τον Ποσειδώνα και οι λεπτοδουλεμένες προσόψεις των σπιτιών σε μετέφεραν πίσω στο χιλιόχρονο παρελθόν της.

 

Motorcycle trip to Poland

 

Ιδού ο περίφημος γερανός του Gdansk . Μάταια όμως περιμένει να ξεφορτώσει τις γαλέρες.

Η μεγάλη ατραξιόν όμως είναι ο ξύλινος γερανός του 1440 στην παλιά προκυμαία του ποταμού που καταλήγει στη θάλασσα και όπου η ανύψωση των εμπορευμάτων γινόταν από φυλακισμένους που γύριζαν ένα τεράστιο τροχό με διάμετρο 5 μέτρων με όλη τους τη δύναμη. Όλα τα προηγούμενα ήταν μια μάζα ερειπίων το 1945 και το γεγονός ότι το ιστορικό κέντρο έχει την εμφάνιση των παλαιών ημερών δόξας που είχε πριν 100-200 χρόνια αποτελεί θαύμα και είναι και αυτό αποτέλεσμα σκληρής εθελοντικής δουλειάς. Γι αυτό οι Πολωνοί τεχνίτες θεωρούνται οι καλύτεροι στον τομέα τους. Μεταξύ άλλων , η πόλη διέθετε και ένα ενδιαφέρων ναυτικό μουσείο. Περπατώντας στην προκυμαία το αυτί μας πιάνει ελληνική μουσική και λίγα μέτρα μπροστά μια μεγάλη ελληνική σημαία κυμάτιζε έξω από ένα πολυτελές ρεστωράν. Πλησιάζοντας από περιέργεια προκειμένου να γνωρίσουμε τους συμπατριώτες μας ,ακούμε ένα έντονο καυγά από το εσωτερικό του.

Κανονικά θα έπρεπε να φύγουμε αλλά εγώ συνεχίζω και καλημερίζοντας στη γλώσσα μας εισπράττω ένα αγενέστατο ,”τι θέλεις? “ Φυσικά ξενέρωσα πράγμα που και ο Κρητικός ιδιοκτήτης του όπως μου είπε μετά, το κατάλαβε και προσπάθησε να δικαιολογηθεί εξηγώντας μου ότι η συμπεριφορά του οφειλόταν στους Πολωνούς εργαζομένους του που ερχόντουσαν για δουλειά όποια ώρα θελαν αφού τους στόλισε και με όλα τα κοσμητικά επίθετα που ήξερε. Ομολογώ ότι στα περισσότερα συμφωνήσαμε και εμείς. Σκόπευε δε να το πουλήσει αν και ήταν κερδοφόρο γιατί δεν άντεχε την συμπεριφορά των ανθρώπων και ιδιαίτερα των αρχών και της Αστυνομίας οι οποίοι τον εξεβίαζαν αποσπώντας του χρήματα σε κάθε επίσκεψη τους. Ευτυχώς στο τέλος μας ζήτησε συγγνώμη και προθυμοποιήθηκε να μας κεράσει κάτι. Εμείς πάντως τον συγχωρήσαμε………. - Τα αξιοθέατα που αναφέρω γενικά στο ταξίδι είναι ένα πολύ μικρό μέρος αυτών που επισκεφθήκαμε και είναι φυσικό, εφόσον ένα άρθρο δεν είναι τουριστικός οδηγός Το ζητούμενο είναι να καταλάβουν οι συμπατριώτες μου που αγοράζουν τις θηριώδεις BMW και ΚΤΜ για να φθάσουν από την Αθήνα στην Ναύπακτο , ότι ένα ταξίδι στο εξωτερικό δεν είναι τόσο δύσκολο όσο πιθανώς πιστεύουν και σίγουρα με καλό προγραμματισμό στοιχίζει λιγότερο απ όσο φαντάζονται. Το σπουδαιότερο, σε βοηθάει να βελτιωθείς σαν πολίτης και σαν άνθρωπος αφού σου δίνει την ευκαιρία να συγκρίνεις συνήθειες άλλων λαών με τις Ελληνικές και να επιλέξεις τις καλύτερες.

Κατόπιν προτροπής της μικρής στην πανσιόν ένα απόγευμα πήγαμε και στην κοσμική παραλία του Gdansk, το Sopot. Χαρούμενη ατμόσφαιρα ,πολλές δεκάδες καφετέριες, εστιατόρια ακόμη και σουβλατζίδικα υπήρχαν ενώ η νεολαία kai τα μουσικά συγκροτήματα που έπαιζαν στις πλατείες, έδιναν ξεχωριστό παλμό στο μέρος. Κάθετα στην απέραντη αμμώδη παραλία με την χρώματος υπονόμου Βαλτική θάλασσα (που όμως δεν μύριζε) ,υπήρχε μια τεράστια φαρδιά ξύλινη εξέδρα μήκους ίσως και 1 χιλιομέτρου αρκετά ψηλά από την θάλασσα στην άκρη της οποίας υπήρχε ένας φάρος και μια καφετέρια ενώ ο κόσμο που πηγαινοερχόταν ρεμβάζοντας θύμιζε παλιές ρομαντικές ταινίες. Κάτι τέτοιες εικόνες είναι που σου μένουν για πάντα αξέχαστες,,,,,,,

Από εδώ ξεκινάει πλέον το ταξίδι της επιστροφής και κάπου ενδόμυχα ένα μικρό τσίμπημα σου υπενθυμίζει ότι σε λίγες μέρες θα ξαναγυρίσεις στη ρουτίνα του γραφείου περιμένοντας την επόμενη άνοιξη……..

 

Motorcycle trip to Poland

 

Στο βάθος το επιβλητικό κάστρο του Malbork

Φθάνουμε στο Malbork κάποτε έδρα των Τευτόνων ιπποτών την επόμενη μετά από 60 χιλ. Παρότι είχα δει πολλές φωτογραφίες του κάστρου τους δεν πίστευα στα μάτια μου αντικρίζοντας το .Περιελάμβανε ένα εξαιρετικά εντυπωσιακό συγκρότημα κτισμάτων δίπλα στο ποτάμι ενώ η επιβλητική του μάζα περιβαλλόταν από πανύψηλα διπλά τείχη . Μόνο που είχε χιλιάδες επισκέπτες και σχολεία με παιδιά όλων των ηλικιών πράγμα ιδιαίτερα ενοχλητικό για μας αφού δεν υπήρχε εκατοστό κενού χώρου να περπατήσεις πόσο μάλλον να παρατηρήσεις τα αξιοθέατα γύρο σου .Οφείλω όμως να ομολογήσω ότι τα παιδάκια ήταν ιδιαίτερα ήσυχα ακούγοντας με προσήλωση τον ξεναγό τους μη έχοντας καμιά ευτυχώς σχέση με ελληνόπουλα .( Πάντως ένας από τους λόγους που προτιμώ το Ιράν σαν προορισμό είναι ότι δεν υπάρχουν σχεδόν καθόλου τουρίστες .) Και αυτό το κάστρο ανήκε στους πολιτιστικούς θησαυρούς της ανθρωπότητας όπως και η επόμενη πόλη που επισκεφθήκαμε. Το Torun. Άλλη μια όμορφη μεσαιωνική πόλη πάνω στον ποταμό Βιστούλα που θεμελίωσαν τον 13ο αιώνα οι ίδιοι ιππότες. Υπέροχη και εδώ η κεντρική πλατεία με το σιντριβάνι και τον κόσμο να βολτάρει κάτω από το σκεπτικό βλέμμα του ανδριάντα του μεγάλου αστρονόμου Κοπέρνικου ενώ λίγο πιο εκεί υπήρχε το σπίτι που γεννήθηκε. Κάπου εδώ όμως μας μάτιασαν και τα πράγματα άρχισαν να μην μας πηγαίνουν καλά. Κάτι οι παγωμένες μπύρες κάτι το απρόσμενο κρύο στο Gdansk και ο λαιμός που είχε αρχίσει να με πονάει ,παράγινε. Μέχρι τότε κάλυπτα το πρόβλημα καταπίνοντας αντιφλεγμονώδη. Όμως χειροτέρεψα και ούτε το σάλιο μου δεν μπορούσα πλέον να καταπιώ. Eπόμενη πόλη θα ήταν το Wroclaw στο οποίο ποτέ δεν φθάσαμε. Φεύγοντας από το ξενοδοχείο κάνουμε στάση, σε μια κλινική που μας υπέδειξαν αφού δεν ένιωθα πολύ καλά. Ευτυχώς η κοπέλα στην υποδοχή γνώριζε άπταιστα ελληνικά έχοντας μείνει στη χώρα μας 9 χρόνια και έκανε τον διερμηνέα στον γιατρό που δεν γνώριζε γρι Αγγλικά. Δυο –τρεις ώρες αφ ότου ξεκινήσαμε χειροτέρεψα νιώθοντας πλέον χάλια. Σταματάμε, βάζω θερμόμετρο και….38 ,5 ο πυρετός. Με ζώσανε τα φίδια. Κοντινότερη πόλη η Lodz. Βρίσκουμε στα γρήγορα ξενοδοχείο που δεν ήταν και ότι καλύτερο, και ξάπλα στο κρεβάτι. Όμως ο πυρετός συνεχώς ανέβαινε και εγώ βρισκόμουν μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. 39 ,5 !!! βαθμοί. Την άλλη μέρα πάλι στο νοσοκομείο. Ευτυχώς που είχα προβλέψει και είχα βγάλει την Ε111 κάρτα που δίνει δωρεάν πρόσβαση στα νοσοκομεία σε όλες τις χώρες της ΕΟΚ. Οι δύο γιατρίνες που με εξέτασαν δεν ήξεραν και αυτές μια λέξη Αγγλικά οπότε δεν γινόταν να συνεννοηθούμε. Αφού φτάσαμε σε αδιέξοδο κάτι ακούστηκε από τα μεγάφωνα και σε λίγο εμφανίστηκε ο …..κηπουρός που έκανε τον διερμηνέα !!!! Βλέπετε αυτός είχε δουλέψει στην Αγγλία. Ο πυρετός κράτησε δυο μέρες και μετά την ισχυρή αντιβίωση υποχώρησε και ξεκινήσαμε. Όμως ενός κακού μύρια έπονται…..

Στην Czestochowa φθάσαμε την ίδια μέρα. Η πόλη είναι το επίκεντρο της πνευματικής ζωής της Πολωνίας και οφείλει τη φήμη της στη θαυματουργή εικόνα της Μαύρης Μαντόνας που φυλάσσεται στο με εμφάνιση φρουρίου μοναστήρι της Jasna Gora. Το θέαμα γύρο μας ήταν τραγικό αφού εκατοντάδες άνθρωποι κάθε ηλικίας, με εμφανή προβλήματα υγείας και την ελπίδα ζωγραφισμένη στα πρόσωπά τους , περίμεναν το θαύμα της ίασης .(που ποτέ δεν πραγματοποιείται) Κάτι σαν την Παναγία της Τήνου. Το μουσείο εδώ ήταν γεμάτο αναθήματα και αφιερώματα πολλά μάλιστα από αυτά φαινόντουσαν να είναι τεράστιας αξίας Πάντως το εσωτερικό του ναού με την διάσημη εικόνα ήταν ιδιαίτερα εντυπωσιακό και πράγματι άξιζε την επίσκεψη μας.

Απόγευμα φτάνουμε στο Κatovice. Μια άσχημη βιομηχανική μεγαλούπολη. Τα ξενοδοχεία ελάχιστα και αυτό που καταλύσαμε άθλια χαμοκέλα. Μάλιστα ήταν το Φθηνότερο με 70 €. (!) Όλα τα άλλα είχαν πάνω από 100. Βόλτα στην πόλη φαγητό και ύπνο. Την άλλη μέρα έχουμε κατεβάσει τα πράγματα στη ρεσεψιόν και ξεκινάω μόνος να φέρω την μηχανή από το πάρκινκ που απείχε περί τα 100 μ, Καβαλάω και οδηγώ πολύ σιγά αφού πρέπει να κάνω το γύρο του τετραγώνου ως το ξενοδοχείο. Μόλις 30 μ .από την έξοδο του πάρκινκ και περνώντας μια διάβαση πεζών, νιώθω ένα τράνταγμα στη μηχανή, Τσαντισμένος σκέφτομαι που στο δ…………ήταν η κορίνα που πάτησα. Κοιτάζω στον καθρέφτη ,και τι να δω. Ένα παιδάκι αναίσθητο στην άσφαλτο. Μαρμάρωσα .Κοπήκαν τα πόδια μου .Φρενάρω, παρατάω την μηχανή στην μέση του δρόμο και τρέχω έντρομος έχοντας χάσει όχι δέκα χρόνια από τη ζωή μου όπως λέγεται ,αλλά όλη μου τη ζωή. Σκύβω απάνω από ένα εξάχρονο αγοράκι ,αναίσθητο, που μου φαίνεται πως δεν αναπνέει, Βάζω το χέρι μου κάτω από το κεφαλάκι του και το χαϊδεύω ευχόμενος από τα βάθη της καρδιάς μου να είναι ζωντανό Μαζεύεται κόσμος γύρο μου και εγώ σε παρανοϊκή κατάσταση ουρλιάζω για νοσοκομειακό .Κάποια στιγμή το αισθάνομαι να κουνιέται και αρχίζει να κλαίει. Εκείνη τη στιγμή ήταν σαν να ξαναγεννήθηκα. .Σαν να σήκωνα ένα βουνό στην πλάτη μου και κάποιος μου το πήρε. Ήταν ευτυχώς ζωντανό. Σε ελάχιστα λεπτά έφθασε το νοσοκομειακό που το παρέλαβε μαζί με δύο αστυνομικούς για να με φυλάνε μην φύγω μέχρι να έρθει το ανακριτικό της τροχαίας. Τηλεφωνώ στη γυναίκα μου που περίμενε στο ξενοδοχείο και φθάνοντας της εξηγώ τα καθέκαστα. Τρελάθηκε. Κατά καλή μου τύχη το περιστατικό το παρακολούθησε ένας ταξιτζής και η πελάτης του που μόλις είχε πάρει και που διαβεβαίωσε το συγκεντρωμένο πλήθος ότι δεν έφταιγα -αφού κάποιοι με κοίταζαν άγρια- ,αλλά ότι το παιδάκι πετάχτηκε τρέχοντας στο δρόμο και έπεσε πάνω στη μηχανή χτυπώντας πάνω στις βαλίτσες που προεξείχαν Ένας ακόμα κύριος από τους παρισταμένους ανέλαβε να μας παρηγορήσει αφού εμείς είμαστε σε κατάσταση σοκ. Μας έφερε νερό και μας μιλούσε συνεχώς προσπαθώντας να αποσπάσει την προσοχή μας από το γεγονός προκειμένου να ηρεμίσουμε. Μας έδωσε το τηλέφωνο του μήπως χρειαστούμε κάτι και κυριολεκτικά μας στήριξε εκείνη τη δύσκολη στιγμή. Ας είναι καλά….Σε καμιά ώρα έφτασε και η τροχαία μου έκανε αλκοτέστ ,πήρε μια πρώτη κατάθεση από τον ταξιτζή και ζήτησε να τους ακολουθήσω .Φτάσαμε στα κεντρικά της Αστυνομίας όπου κατέθεσαν για πολύ ώρα τόσο ο ταξιτζής όσο και η πελάτισσα του. Μετά ήρθε και η σειρά μου Παρόν στην απολογία μου και κρατικός διερμηνέας που μου μετέφραζε στα Αγγλικά και μου δήλωσε ότι αν ήθελα Έλληνα θα έπρεπε να περιμένω μια εβδομάδα (!).. Τους εξήγησα τι ακριβώς συνέβη και αποφάνθηκαν ότι δεν έφταιγα και ήμουν ελεύθερος να φύγω. Αλλά αρκούσε αυτό? Ευτυχώς σε λίγο επέστρεψε και ο αστυνομικός που είχε σταλεί στο νοσοκομείο για καταθέσεις και μας διαβεβαίωσε ότι το αγοράκι ήταν καλά στην υγεία του μετά τις εξετάσεις που του έγιναν και το μεσημέρι θα επέστρεφε σπίτι του Δεν μπορείτε να διανοηθείτε πως αισθανθήκαμε η γυναίκα μου και εγώ εκείνη τη στιγμή αφού μόνον τότε ηρεμήσαμε .Αισθανόμενος απέραντη ευγνωμοσύνη προς τον ταξιτζή του πρότεινα να τον αποζημιώσω για τον χρόνο που έχασε. Με κοίταξε έκπληκτος όταν άκουσε την πρότασή μου και επουδενί δεν δέχτηκε τα χρήματα που του προσέφερα. Μπράβο του. Παρ όλο που υπήρξαμε τυχεροί στην ατυχία μας, η εικόνα του μικρού στον καθρέφτη της μηχανής θα με ακολουθεί για πάντα…….

Γι αυτό εφιστώ την προσοχή όλων όσων σκοπεύουν να ταξιδέψουν στην Ευρώπη πως η διάβαση των πεζών είναι ΙΕΡΗ. Έστω και αν ένας άνθρωπος θελήσει να διασχίσει τον δρόμο πρέπει να κοκαλώσεις το όχημά σου και να τον αφήσεις. Αν εγώ είχα χτυπήσει το αγοράκι την στιγμή που πέρναγε από την διάβαση , πιθανώς να με είχαν λιντσάρει ενώ τα επόμενα δέκα χρόνια τουλάχιστον θα μου στέλνατε τσιγάρα.

Μετά το αίσιο τέλος της περιπέτειάς μας αρκετά όμως καταβεβλημένοι συνεχίζουμε για το Άουσβιτς. Εδώ είχε στηθεί το σκηνικό για το πιο μεγάλο πείραμα γενοκτονίας στην ιστορία της ανθρωπότητας . Κέντρο μαζικής εξόντωσης των Εβραίων της Ευρώπης και όχι μόνο, που μαζί με το Μπίρκενάου που απέχει 3 χιλ, εξολόθρευσαν περί τα 1,5 -2 εκκατ .ανθρώπους. Όμως είχε πάρα πολύ κόσμο. Πολλές δεκάδες πούλμαν που μετέφεραν χαρούμενους μαθητές σε έβγαζαν από το κλίμα πράγμα που συναινούσε ο λαμπρός ήλιος και το περιποιημένο γκαζόν ανάμεσα στα κτίρια. Παρά ταύτα ανατριχιάσαμε όταν μπήκαμε στους θαλάμους αερίων και στους διπλανούς φούρνους. Είναι απίστευτο το πόσο μπορεί να αποκτηνωθεί το τελειότερο (?) είδος στη γη…….

 

Motorcycle trip to Poland

 

Η είσοδος του στρατοπέδου Μπιρκενάου. Διακρίνονται οι γραμμές του τρένου που μετέφερε το ανθρώπινο φορτίο για την “ Τελική λύση “

Ταξιδεύοντας πλέον προς την Σλοβακία, περάσαμε από το Zakopane , πόλη φωλιασμένη στους πρόποδες των πανέμορφων βουνών Tatra, που εκτείνονται κατά μήκος των συνόρων της Πολωνίας με την Σλοβακία και αποτελεί το πιο διάσημο χιονοδρομικό κέντρο της Πολωνίας. Συνεχίζουμε προς την Rabka μέσα από ένα φανταστικό δασικό τοπίο και διανυκτερεύουμε σε μια υπέροχη πανσιόν ,που από το δωματιό μας η θέα έκοβε την ανάσα. Την άλλη μέρα επισκεπτόμαστε το κάστρο της Niedzica κτισμένο το 1320 που θεωρείται ένα από τα πλέον γραφικά αφού βρίσκεται στην άκρη και σε 30 μ, πάνω από την επιφάνεια μιας λίμνης Ήταν πράγματι τόσο ρομαντικό που κάτσαμε αρκετή ώρα και το χαζεύαμε .

 

Motorcycle trip to Poland

 

Πίσω το κάστρο Niedzica στα σύνορα Πολωνίας-Σλοβακίας.

Μετά από 4 μόλις χιλ . μπήκαμε στη Σλοβακία Η πρώτη μεγάλη πόλη που συναντήσαμε ήταν το Poprad. Μια μικρή πόλη 50.000 κατ. που συνήθως την χρησιμοποιούν σαν βάση οι πεζοπόροι των Tatra.. Αν και μετά το περιστατικό στο Katovice βλέπαμε τα πράγματα μέσα από ένα γκρίζο πέπλο, ίσως αυτός να ήταν ο λόγος που πόλη δεν μας άρεσε ιδιαίτερα και έτσι συνεχίσαμε για τη Levocα. Στην πλατεία αυτής της πόλης υπήρχε ένα μεγάλο κλουβί από σφυρήλατο σίδερο το επονομαζόμενο «κλουβί της ντροπής» μέσα στο οποίο οι αρχές έκλειναν όποιον παρουσίαζε παραβατική συμπεριφορά πιστεύοντας ότι με αυτόν τον τρόπο θα βελτιωνόταν !!!!! Η μεσαιωνική πλατεία της πόλης είναι άριστα διατηρημένη με το Δημαρχείο και τον υπερμεγέθη ναό του Αγ.Ιωάννου να εντυπωσιάζουν.

 

Motorcycle trip to Poland

Κυριολεκτικά τρομακτιkό το Spissky Hrad

Φεύγοντας την επομένη κάναμε μια στάση για να θαυμάσουμε τα ερείπια ενός τεράστιου κάστρου στην κορυφή ενός λόφου . Το Spissky hrad χτισμένο τον 12 αιώνα είναι το μεγαλύτερο της Κεντρικής Ευρώπης ανήκοντας και αυτό στην λίστα της Ουνέσκο. Είναι δε τόσο εντυπωσιακό που έχει χρησιμοποιηθεί πολλές φορές σαν σκηνικό σε ταινίες. Το φωτογραφήσαμε από μακριά ,αφού η καταρρακτώδης βροχή αλλά και ο ποδαρόδρομος που θα χρειαζόταν μέχρι να φτάσουμε στην πύλη του μας απέτρεψαν να το εξερευνήσουμε.Ο δρόμος μέχρι τα σύνορα ήταν στενός ,είχε κίνηση ενώ έβρεχε συνεχώς. Περνάμε από την Σλοβακία στην Ουγγαρία διασχίζουμε το Miskolc, δεύτερη σε μέγεθος πόλη της χώρας με την βροχή να συνεχίζεται και μόλις μετά από 12 χιλ συναντάμε το Lillafured. Η φυσική ομορφιά σε όλο το μεγαλείο της. Ανεπανάληπτο. Μια μικρή λίμνη και στην μια της άκρη ένα ξενοδοχείο που μοιάζει με παραμυθένιο παλάτι και Palota (=παλάτι ) hotel ονομάζεται και
γύρο λουλούδια. Μα πολλά λουλούδια.!!! Ο παράδεισος των ρομαντικών.

 

Motorcycle trip to Poland

 

Το ξενοδοχείο Palota hotel στο Lillafured

Πάρτε την καλή σας και πηγαίνετε για τρείς μέρες. Θα με θυμηθείτε. Υπέροχο μέρος για περιπάτους ,βαρκάδες ενώ και ένα αρχαίο τραινάκι θα σας κάνει βόλτα πέριξ της λίμνης. Υπάρχουν άπειρες πανσιόν με 50 € και πολλά ρεστοράν ενώ για αλλαγή μπορείτε να πάτε μια βόλτα στο Miskolc όπως κάναμε και εμείς. Και αυτής της πόλης το ιστορικό κέντρο παρουσιάζει ενδιαφέρον όπως διαπιστώσαμε. Μάλιστα ενώ περπατούσαμε σε ένα πεζόδρομο, ακούμε Ελληνικά τραγούδια και βλέπουμε πολύ κόσμο καθισμένο σε τεράστιους πάγκους να τρώνε σουβλάκια, κοντοσούβλι (!), ελληνικούς μεζέδες και να κατεβάζουν τεράστια ποτήρια μπύρας ενώ η ορχήστρα έπαιζε από την καραγκούνα μέχρι τα παιδιά του Πειραιά .Ο τραγουδιστής της κομπανίας –που δεν ήταν Έλληνες (!!) αλλά μιλούσε τη γλώσσα μας – όταν μας άκουσε, ενθουσιασμένος μας ζήτησε να χορέψουμε αφού όλοι άκουγαν αλλά κανείς δεν ήξερε να χορεύει. Εγώ ντράπηκα αλλά η γυναίκα μου χόρεψε ένα ζεμπέκικο υπό τα χειροκροτήματα των εκατοντάδων παρευρισκομένων ενώ όταν άρχισαν τα νησιώτικά παρέδωσε και μαθήματα μπάλου σε κοπέλες που σηκώθηκαν (!!) Ήταν μια καταπληκτική βραδιά …….

 

Motorcycle trip to Poland

 

Η Νανά παραδίδει μαθήματα ελληνικών χορών υπο της επευφημίες του συγκε-

ντρωμένου πλήθους στο Miscolc της Ουγγαρίας

Σε Κάτι τέτοιες περιπτώσεις στενοχωριόμαστε που δεν μπορούμε να μοιραστούμε τις ευχάριστες στιγμές μας με τον Δημήτρη και την Ανθή, τους φίλους με το οποίους πολλές φορές έχουμε συνταξιδεύσει, όπως πέρυσι στο Ιράν .

Την επομένη υπό καταρρακτώδη βροχή, με το νερό να έχει φτάσει μέχρι τα εσώρουχα αλλά ευτυχώς οδηγώντας σε εθνική οδό φθάνουμε στα σύνορα της Ουγγαρίας και μπαίνουμε στη Ρουμανία. Εδώ οι δρόμοι είναι μια πονεμένη ιστορία ειδικά για μηχανές δρόμου και χρειάζεται μεγάλη προσοχή και συνεχής επαγρύπνηση αφού μεγάλες λακκούβες καραδοκούν ενώ οι οδηγοί των Μερσεντές και Μπε εμ βε αυτ/των έχριζαν ιδιαίτερης προσοχής (νεόπλουτοι γαρ) με τον τρόπο που οδηγούσαν. Διανυκτέρευση στην Oradea που δεν παρουσίαζε κανένα ενδιαφέρον και την επόμενη συνεχίζουμε για Timisoara κάνοντας μια ενδιάμεση στάση στο Arad για φωτογραφίες αφού η πόλη ήταν πολύ ζωντανή και όμορφη με υπέροχα μέγαρα και κακώς δεν διανυκτερεύσαμε σε αυτήν.

Η Τimisoara ,τρίτη σε μέγεθος πόλη της Ρουμανίας δικαίως χαρακτηρίζεται «πόλη των πάρκων και των κήπων» . Στον πεζόδρομο ανάμεσα στην Όπερα και την εντυπωσιακή Ορθόδοξη Μητρόπολη ,ανάμεσα σε φροντισμένα παρτέρια βλέπεις την Ρωμαϊκή λύκαινα που προσέφερε στην αρχαιότητα η Ρώμη στην πόλη και συγχρόνως απολαμβάνεις τον καφές σου σε κάποιο από τα πολλά καφέ παρακολουθώντας όμορφες καλοντυμένες νεαρές Ρουμάνες να βολτάρουν σε γυναικοπαρέες χωρίς παρουσία αρσενικών (!) Σε αυτή την πόλη ξεκίνησε και η επανάσταση που κατέλυσε το μισητό καθεστώς του δικτάτορα Τσαουσέσκου όταν εδώ πυροβολήθηκαν από την αστυνομία αθώοι πολίτες που διαδήλωναν ειρηνικά ενάντια στις αυξήσεις σε βασικά είδη. Παρεμπιπτόντως η Ρουμανία δεν είναι μια φθηνή χώρα όπως πολλοί θα νομίζετε. Οι τιμές είναι περίπου όπως στην Ελλάδα. Και φυσικά οι ντόπιοι αντιμετωπίζουν σοβαρότατο πρόβλημα επιβίωσης αφού ο βασικός μισθός βρίσκεται στα 180 € χαμηλότερα και από την Πολωνία που ήταν 300 €.Από την άλλη κάποιοι διάγουν προκλητικό βίο κυκλοφορόντας με Καγιέν και Φεράρι ενώ δίπλα τους παρκάρουν εξαθλιωμένα Dacia.

Η ιδέα ότι σε λίγες μέρες θα βρισκόμουνα και πάλι πίσω από το γραφείο μου με μελαγχολούσε αφάνταστα και από μέσα μου παρακαλούσα το ταξίδι να διαρκέσει και άλλο …….Φαίνεται όμως ότι οι παρακλήσεις μου εισακούστηκαν αφού ο δρόμος που θα μας οδηγούσε στα σύνορα ήταν μη δρόμος. Απόλυτα κατεστραμμένος , με ελάχιστα απομεινάρια ασφάλτου και λακκούβες στις οποίες χώραγε ολόκληρη η μηχανή Και σαν να μην έφθανε αυτό ,τον δρόμο τον μοιραζόμαστε με εκατοντάδες ελληνικές νταλίκες που ήθελαν να αποφύγουν την διέλευση από την FIROM (όπως και εγώ) ενώ μία από αυτές βρισκόταν τουμπαρισμένη στην άκρη του δρόμου . Όταν επί τέλους φθάσαμε στο Calafat την τελευταία πόλη της Ρουμανίας επάνω στον Δούναβη, είχαμε κάνει 10 ώρες για 300 χιλ Από το Calafat που ήταν μια μικρή αλλά πολύ όμορφη και καθαρή πόλη γεμάτη σιντριβάνια πήραμε το φεριμπότ την επόμενη , διαπλεύσαμε τον Δούναβη που σε εκείνο το σημείο του είναι ιδιαίτερα φαρδύς και περάσαμε στο Vidin της Βουλγαρίας .Ο δρόμος προς την Σόφια ευτυχώς αν και επαρχιακός ήταν σε άριστη κατάσταση μόνο που έπρεπε να είσαι σε διαρκή επιφυλακή αφού σε πολλές διασταυρώσεις υπήρχαν αστυνομικοί με λέιζερ. Γι αυτό στην Βουλγαρία πρέπει να τηρούνται με θρησκευτική ευλάβεια τα όρια ταχύτητας αφού ειδικά για τους ξένους δεν υπάρχει επιείκεια . Αν και με λίγη καλή θέληση θα μπορούσαμε να φθάσουμε αυθημερόν στην Ελλάδα προτιμήσαμε να μείνουμε στο Blagoevgrad αφού αυτή η γεμάτη Έλληνες φοιτητές πόλη μας χαλαρώνει με την ευχάριστη νεολαιίστικη ατμόσφαιρά της και το καλό και πάμφθηνο φαγητό που προσφέρει. Από όσες χώρες έχουμε επισκεφθεί μέχρι τώρα και δεν είναι λίγες, εκτός από την Ελλάδα μόνον στην Βουλγαρία έχουμε φάει καλά και έχουμε πιει εξαιρετικά κρασιά.

Το επόμενο απόγευμα μετά από 25 ημέρες απουσίας φθάνουμε χωρίς απρόοπτα στα Άσπρα Σπίτια κάνοντας πρώτη στάση στην κόρη μας για να σφίξουμε στην αγκαλιά μας την Μελίνα μας, την δίχρονη εγγονή μας που τόσο μας είχε λείψει……

Άλλο ένα ταξίδι τελείωσε και τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές συγχρόνως αναζητώ τον επόμενο προορισμό παρ ότι γνωρίζω ότι έχω μπροστά μου πολλούς μήνες αναμονής. Βλέπετε αυτή η Δρομομανία είναι ανίατη.!!!!!!!!

Μιχάλης και Αθηνά Παπαδάκου

Ασπρα Σπίτια Βοιωτίας

Motorcycle trip to Poland

Λίγες σκέψεις της τελευταίας στιγμής

Όπως θα διαπιστώσατε ,στο άρθρο μου δεν περιγράφω ανθρώπους διότι πλην των Ρουμάνων καθότι λατινογενείς. στις υπόλοιπες χώρες οι άνθρωποι κατά κανόνα –πλην εξαιρέσεων-δεν ήταν καθόλου φιλικοί ούτε ευγενικοί. Στην καλύτερη περίπτωση Θα έλεγα ότι ήταν παγερά αδιάφοροι. Δεν υπήρχε κανένας τρόπος να τους πλησιάσεις και πίστεψέ με το επεδίωξα πολύ, συνηθισμένος από άλλες χώρες που έχω επισκεφθεί. Κανένας δεν σου δίνει σημασία. Βγάλαμε με την Νανά το συμπέρασμα ότι η νοοτροπία του προηγούμενου καθεστώτος έχει ενσωματωθεί στο DNA τους με αποτέλεσμα να συμπεριφέρονται όπως πριν σαν Δημόσιοι υπάλληλοι. (βέβαια θα σκεφτείς εσύ Μιχάλη τι είσαι ? Εντάξει και εγώ ΔΥ είμαι αλλά προς Θεού όχι σαν αυτούς.) Ο μόνος που μας συμπεριφέρθηκε διαφορετικά ήταν ο νεαρός που είχε παρευρεθεί στο ατύχημα και ομολογώ ότι πράγματι μας στήριξε Μας εξήγησε βέβαια ότι το κάνει γιατί όταν κάποτε είχε επισκεφθεί την Ελλάδα και είχε χαλάσει το αυτοκίνητο του, κάποιος Έλληνας τον βοήθησε και γι αυτό αισθανόμενος υποχρέωση μας βοηθάει.

Αυτά που μολις διάβασατε δεν τα συμπεριέλαβα στο κύριο άρθρο μόνο και μόνο για να μην γίνω προσβλητικός απέναντί τους και αφορούν κατά κύριο λόγο τους Πολωνούς και κατόπιν τους υπόλοιπους.

Τώρα όσο για την περιγραφή των τόπων και των λοιπών αξιοθέατων είναι φυσικό να μην είναι λεπτομερής αφού κάποιος που πρόκειται να ταξιδεύσει στο εξωτερικό θέλω να πιστεύω ότι έχει ρίξει τουλάχιστον μια ματιά σε κάποιο τουριστικό οδηγό και έχει μελετήσει την διαδρομή που θα ακολουθήσει. Όπως αναφέρω και στο άρθρο η ουσία είναι να μπει κάποιος στον πειρασμό και να αρχίσει να ταξιδεύει .Κατά την αποψή μου στις ενδιαφέρουσες πόλεις –γιατί δεν ήταν όλες- αναφέρω αρκετά αξιοθέατα. Δεν μπορώ να γράψω αναλυτικά το τι είδα ,γιατί πιθανώς μια λεπτομερής αναφορά στα μουσεία ή τα πάρκα να μην ενδιαφέρει την πλειονότητα των αναγνωστών και να γίνω κουραστικός.

Σε όποιον ενδιαφέρεται να ταξιδεύσει στην Πολωνία και πιστέψτε με αξίζει τον κόπο και θέλει κάποιες έξτραπληροφορίες το mail μου είναι Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

Φιλικά

Μ ι χ ά λ η ς

Τελευταία Ενημέρωση στις Τρίτη, 07 Ιανουάριος 2014 19:18